Nederlandse ondertiteling door: Manvagtoo
Mijn moeder...
Ze...
Ze begrijpt mijn dromen niet.
De dingen die ik zie.
De dingen die ik moet doen.
Gisteren had ik een droom.
Ik droomde dat ik op school was.
Ik was de enige daar.
Maar ik wist dat ik daar behoorde te zijn.
Alsof ik wachtte dat iedereen zou komen opdagen.
Dus wachtte ik.
En hoe langer ik wachtte, des te leuker vond ik het.
Ik vond het niet erg om alleen te zijn.
Niet voor een tijdje althans.
Toen begon ik me af of ik misschien was gestorven.
Of dit de hemel was.
En ik voelde me niet moe.
Soms.. als je alleen bent,
voel je je moe.
En ik zag dit meisje.
Ze zweefde.
En ze zweefde voor me langs.
Ze keek niet eens naar mij.
En het was niet zo'n groots.
Want het was alsof ze er deel van uitmaakte.
Alsof zij daar op haar plaats was.
En misschien ik niet.
De meisjes in het bos.
We moeten naar het bos gaan. Oh Heer.
Ze voert ons naar de hemel. De meisjes in het bos.
Oh Heer. Breng ons naar de hemel. De meisjes in het bos.
Het begint als een droom.
We waren samen.
Misschien in de bossen
Of een slaapkamer of een restaurant.
Ik voel je staren.
Maar het is alsof we niet naar elkaar kunnen bekijken.
En misschien hoeven we dat ook niet.
Want we zijn altijd zo dicht bij elkaar.
Zo dichtbij dat het perfect is.
En het Niets dat ons omringt, houdt me doof.
Houd jou wakker.
Verander alles om ons heen in zwart.
Ik hoor mensen praten over dood en sterven.
Dit is mijn school.
En binnen mijn locker.
Dit is Travis.
Wij geloven in de hemel.
Lieve God. Haal ons, Travis en mijzelf, naar de hemel.
Hij betekent meer dan wat dan ook.
Als we samen sterven, zullen we nooit gescheiden zijn.
Alleen elkaar kennen.
En onze hemel.
Uw hemel.
Het deel dat ik wil dat u het aan ons geeft.
Oh, Heer.
Alstublieft. Laat het gebeuren.
Alstublieft. Vergeef onze strijdlust
Vergeef me.
Ik ga onder.
Om boven te komen.
Om boven je te komen
Ze kunnen me niet helpen... ons jongens.
Maar we zullen niet meer proberen af te schrikken.
Misschien zullen we niet... zelfs niet weten wat we doen.
Het voelt alsof we bevrijd zijn.
Of sereen.
Boven de wolken
Kijkend naar iedereen beneden.
Op perfecte momenten
boven de oceanen
naar plaatsen en steden.
Jij... je zou ons niet eens kunnen voelen.
Omdat we onze adem inhouden.
En het zou zelfs de wind kunnen stoppen.
We gaan naar de hemel.
Ik weet het, want ik ben er al eerder geweest.
En jij was bij mij.
Maar het is niet zoals de hemel die je op televisie ziet.
Of op de radio hoor.
Het is een gesloten creatie.
Er zijn geen priesters, goden of heiligen.
Niets wat je eerder hebt gezien.
Ben je er? Hallo.
Ik ben het. Ben je er?
Laat me niet los.
Dit meisje.
Ja?
Hoe vinden we haar?
Ik weet het niet zeker.
Ze moet hier zijn.
Ergens.
Ja... misschien.
In ieder geval is het beter dan op school te zijn.
Ja. Zeker beter.
Hou je van school?
Ik weet het niet.
Soms denk ik.
Denk je dat er school in de hemel is?
Nee. Uitgesloten.
Ja?
Ja.
Cool.
Je botstructuur is perfect
Ik hoef je niet eens aanraken om dat te weten.
Het is gewoon zo.
En ik weet dat je nooit oud wordt.
Dat we samen nooit oud worden.
Het houd je uit ziekenhuizen.
Weg van artsen,
en auto-ongelukken en politiebureau's.
Want ik weet dat we beschermd worden.
En nooit bang zijn.
Nooit pijn lijden.
Behalve als je naar me kijkt,
me steekt.
Je ogen laten me bloeden.
En hopelijk verliezen we tezamen onze adem.
Het is slechts een kwestie van tijd.
Ga gewoon staan, sta.
Het licht boven ons.
Door de bomen.
Een touw kwam neer.
Wat is dit?
Is dit het?
Ik weet het niet.
We moeten... omhoog klimmen.
Is dit de Hemel?
Ik... ik weet het niet.
Ik denk van wel.
Ik ben hier eerder geweest.
Ik zag een bloem.
Het behoorde mij niet toe.
Het was niet...
voor mij.
Het was...
het meisje.
Zij was daar.
Vaak in de verte.
Jezus...
Zij is...
Prachtig.
Wat valt er nog meer te horen?
Nee.
Nog niet.
Alles kan mooi en veilig zijn.
Waar leegte heerst.
Als er niemand anders is.
Is het als je eigen wereld.
Je eigen perfecte wereld.
Ik wilde dat je iedereen over ons perfecte plan zou vertellen.
Want ik wil het echt niet in een notitie achterlaten.
Misschien kan het een foto zijn.
Of een kaart onder een kussen,
achter het bed.
En het zou eeuwwig duren voordat iemand het zou vinden.
En net als iedereen begint te vergeten,
zal het hen raken.
Jaloerse jongens en meisjes.
Andere jongens in onze kluisjes.
Ze worden over ons verteld.
Ik zal voor de eeuwigheid samen zijn.
En zij sterven allemaal af.
Eerst leven, voor altijd ongelukkig.
Niet zoals wij.
In het geheel niet zoals wij.
We moeten er terug geraken.
Maar als dat de hemel is, moeten we voor elk sterven. We kunnen ons niet zelf doden.
Ja.
Je kunt niet naar de hemel gaan als je jezelf dood. jezelf.
Ik denk dat dit in de bijbel staat.
Wat als het een ongeluk betrof?
Wat als we verdrinken?
Als een toevallige reis?
Ja!
Een allesomvattend ongeluk.
Ze staart gewoon...
naar mij.
Ik weet het niet echt.
Ik kan het haar niet laten weten...
Travis en ik...
Ons plan...
Het is groter dan beide van ons.
Denk je dat er echt een hemel bestaat?
Ik heb jeugdfoto's van ons gevonden.
Plaatsen waarvan ik zweer, dat we er nog nooit eerder waren.
Als ik langer dan tien minuten mijn adem kan inhouden.
Ik kan het.
Ik kan mezelf bevrijden.
Alsjeblieft God.
Laten we samen zijn. Tot later.
Als ik mijn hand hierop leg.
Versnelt dit je hartslag?
Ik zie je gebed...
Alsjeblieft God, alsjeblieft God
Ik weet dat we daar terug kunnen keren.
Ik weet het gewoon.
Zit je in mijn hoofd?
Je kunt niet alleen in mijn hoofd zitten. Ik bid voor je.
Ik zie je gebed.
Ben je echt?
Is dit echt?
Alsjeblieft God, alsjeblieft God
(Ik bid voor je)
Zit je in mijn hoofd?
Je kunt niet alleen in mijn hoofd zitten.
Ik zie je gebed.
Zo dicht bij God.
Zo dicht bij perfectie.
Het draait.
Nu?
Ja!
Uh... Wat wil je dat ik zeg?
Nog wat laatste woorden?
Uh... mmm
Zeg iets.
Ik heb echt niets te zeggen.
Waarom doe je dit?
Waarom niet?
Het is het juiste om te doen.
Het enige wat te doen valt.
Je beurt.
Je ziet er hierop anders uit.
Werkelijk? Hoe?
Ik weet het niet.
Ik wil gewoon .. ik wil zeggen.
Ik heb geen spijt van wat we gaan doen.
Het juiste.
Ja.
We gaan naar onze eigen plek.
We zullen door niemand lastig gevallen worden.
Niets kan beter zijn.
Nog wat laatste woorden?
Ik bevind mij dicht bij God.
Ik ben dicht bij God, ik ben dicht bij jou.
Ik weet...
Je kijkt naar me.
En dat je op me valt.
De vloek is beter.
Dicht bij jou.
Ik ben dood.
Denkt de trein dat ik dood ben?
Ik ben dood.
Denkt de trein dat ik dood ben?
Ik weet dat je dood bent.
Maar...
We kunnen samen dood zijn.
Kunnen we?
Dood... samen.
We gaan het doen.
We zullen verdrinken.
Weg van alles
Een perfect ongeluk.
Een laatste adem. Ik ben de laatste jongen.
Jaren in het water.
Ik ben onder.
Onder je jeugdige vleugels
en nep glimlachen
en gedwongen tranen.
Jongen verdrinkt.
Ik ben de verdronken jongen.
Het verdrinken van alles.
Ik hoef het niet alleen te doen.
Opdat we hierover nooit hoeven te praten.
En misschien vergeet je mij.
Een verloren jongen.
Die zich in de schaduw verborg.
En onder de bomen.
En dekens.
Zo eenzaam.
Het maakt me te moe om te leven.
En uw genade vervaagt.
Het doel ook.
Ik ben hoog boven.
Een zwevende jongen.
Vergeet me.
Ik beveel het je.
Vergeet me.
Jij, Goddelijk. Er is niemand anders zo zuiver.